ส้วมทองไมครอนบนแคนวาส

ผมกำลังเฝ้ามองความสับสนของผู้คนของเมืองที่เต็มไปด้วยตลกร้ายของเมืองนี้

ลองดูสิครับ ลองมองดูให้ดี

คุณสามารถมองเห็นได้แม้จะหลับตา มันอาจะเป็นผลงานศิลปะที่ต้องใช้ใจตีความ

คุณจะรู้สึกได้ถึงเส้นสายของความสับสนและยุ่งเหยิง

ความกระเจิดกระเจิงของกลุ่มสี

รอยแตกร้าวของร่องรอยที่ไม่สมประกอบ และรูปทรงที่ดูงี่เง่าและเห็นแก่ตัว

ศิลปะชิ้นนี้เลอค่ามากในความไม่ปกติแห่งยุคสมัย ดูเหมือนจิตใจของเหล่าศิลปินผู้ร่วมวาดกำลังติดกับดักกิเลสตัณหาตัวเองครั้งยิ่งใหญ่

ผู้คนไม่เชื่ออะไรมากไปกว่า”เครดิต” และ”สิ่งที่พิสูจน์ไม่ได้” ที่ถูกสมมุติขึ้นมาอย่างจอมปลอม

ปรุงแต่งจนลืมว่าปรุงแต่ง หลงลืมแม้กระทั่งเวลา ไม่มีอดีต ไม่ปัจจุบัน และอนาคต

มันเป็นผลงานศิลปะที่ไม่ใช่ศิลปะ แต่ก็ยังถูกเรียกว่าเป็นศิลปะแห่งชีวิต

ผมรู้สึกอนาถใจทุกครั้งเวลาที่ได้ยินหรือได้สนทนากับใครก็ตามที่กำลังวางแผนคิดปรุงแต่งตัวเองด้วยองค์ประกอบอันรุงรัง เช่น หนี้สินที่ยังมองไม่เห็น? ภาพลักษณ์ และกลยุทธวิธีที่พยามสร้างให้คนเชื่อว่าสิ่งที่เห็นนั้นคือความจริงโดยไม่สนรากและเหง้าของตัวเอง

แต่ผมโชคดีที่ยังรู้ตัว อย่างน้อยๆยังซื่อสัตย์ในความรู้สึก หากใครจะนำเครื่องประดับพลาสติกชุบไมครอนแลดูแพงลิบลิ่ว แวววาวสะท้อนแสงเตะตาจนตาแทบบอด   มาขอประดับตัวแปะติดในความคิดอ่านผมด้วยเหตุผลร้อยแปดประการว่า เพราะโลกนี้มีกฏที่ทุกคนควรจะต้องแวววาวจึงเป็นที่สนใจ

จะวาวขนาดไหน แต่ของปลอมก็คือของปลอม   ผมก็คงขอจะแอบกระหยิ่มในใจภายใต้เสื้อยืด กางเกงขาสั้นและรองเท้าผ้าใบและคงขอปฏิเสธออกอย่างสุภาพไปที่สุด พร้อมกับแสดงความยินดีกับวีถีชีวิต “พลาสติกชุบไมครอน” ของคนเหล่านั้นด้วย ..ขอโทษจริงๆกูเป็นแบบนี้กูพอใจแล้ว  ขอบคุณ

นั่นคือหนึ่งตัวอย่างในรสนิยมศิลปะชีวิตที่ผมรู้สึกว่ามันผิดเพี้ยนไป อย่างน้อยๆก็ผิดจากผมคนหนึ่งล่ะ  ซึ่งผมมั่นใจว่าไม่ใช่ทางที่ดีที่สุดที่ชีวิตควรเลือก สังคมแปลกประหลาดและเลอะเทอะมากพอแล้ว ใยต้องแปลกและร่วมละเลงให้เลอะเทอะตามไปมากกว่าเดิม

หรือผมกำลังกลายเป็นคนแปลกประหลาดเสียเอง  ..แต่…ใครจะแคร์

มันทำให้ผมนึกถึงภาพคนที่กำลังพาตัวเองลอยน้ำหมุนติ้วอย่างกับพาตัวไปติดอยู่กับพายุเฮอริเคนอยู่ในชักโครกขนาดใหญ่ ก่อนที่ทุกสิ่งอย่างที่เราเห็นจะไหลถูกกำจัดลงรูไปพร้อมๆกัน ..แล้วความสะอาดก็เกิดขึ้น

…ผมอยากเป็นคนเห็นความสะอาดมากกว่าไปร่วมว่ายเวียนอยู่ในโถตรงนั้น แม้้ว่าโถนั้นจะเป็นโถยักษ์อันยิ่งใหญ่ก็เถอะ  แต่ส้วมก็คือส้วมนั่นแหละครับ

สรุปแล้วจากองค์ประกอบศิลป์ที่ไม่สมประกอบได้กลายมาเป็นรูปชักโครกยักษ์ได้อย่างไรไม่รู้ ดูๆไปแล้วมันน่ากลิ้งสีขาวทาทับแล้วเริ่มวาดใหม่เสียเหลือเกิน

justtalky