เพิ่งอ่านข่าวเรื่อง เมื่อวีรชนกลายเป็นผู้ต้องหา จบทำให้ผมคิดถึงประวัติศาสตร์กรุงศรีอยุธยาที่เคยเรียนสมัยยังละอ่อน
ผมนึกถึงตอนที่เราพ่ายแพ้แก่กองทัพพม่ารามัญ เพราะเหตุผลเพียงว่า กษัตริย์สมัยนั้น(ขออภัยจำชื่อไม่ได้) ไม่ยอมให้ยิงปืนใหญ่ต้านศัตรู เพราะกลัวเสียงของปืนใหญ่จะทำให้นางสนมตกใจ..
…อ่านข่าวแล้วกลับไปคิดถึงเหตุการณ์นั้นซะงั้น
เคยสงสัยกันไหมว่าใครเขียนบันทึกต่างๆของประวัติศาสตร์ บันทึกนั้นเชื่อได้แค่ไหน ..ผู้บันทึกในแต่ละยุคสมัยเขียนความจริงที่เป็นความจริง หรือฟังเรื่องเล่าที่ถ่ายทอดกันมาเป็นช่วง …แล้วผู้เขียนบันทึก จะตกอยู่ในอิทธิพลของสิ่งใดสิ่งหนึ่งได้หรือไม่
อย่างเรื่องที่ว่า ไม่ให้ยิงปืนใหญ่เพราะกลัวนางในวังจะตกใจ ถ้าบอกกันตรงๆผมเองก็รู้สึกว่า มันดูเหมือนบทละครมากกว่าที่จะเกิดขึ้นจริง เพราะไม่ค่อยมีเหตุผลเท่าไหร่เลย …แต่ยังไงก็เถอะ พอมาถึงยุคนี้เราก็ถูกให้ท่องจำ และเชื่อแบบนี้ตั้งแต่เด็กเพราะว่ามันอยู่ในหนังสือเรียนที่ออกสอบ
กลับมาดูเรื่องข่าวข้างบน แล้วลองจินตนาการไปในอนาคต ..ข่าวนี้จะเขียนบันทึกประวัติศาสตร์ได้แบบไหนบ้าง อาจจะถูกเขียนว่า ทหารแพะซวยโดนรัฐยัดข้อหาฆ่าคนตายทั้งที่ทำหน้าที่ป้องกันประเทศ อย่างที่เป็นข่าว หรืออาจจะเป็น รัฐบาลลงโทษทหารเลวใช้อำนาจถือปืนฆ่าชาวบ้านอย่างเลือดเย็น อีกสารพัดจะเขียน แบบนี้จะสรุปง่ายๆได้ไหมว่า จริงๆแล้ว(- - ”) คำว่า “ความจริง” มันหามาตรฐานไม่ได้เลย(จริงๆ)