ข้อแรกที่ชัดๆเลยก็คือ สื่อทีวีเป็นสื่อที่ทรงอิทธิพลอย่างยิ่งที่สุดทั้งในอดีตและปัจจุบัน ถึงแม้ว่าความนิยมในสื่อประเภทอื่น โดยเฉพาะอินเทอร์เน็ตจะมีสูงขึ้นมากแล้ว แต่อิทธิพลของสื่อทีวีก็ไม่ได้ลดน้อยถอยลงเลย ตรงกันข้าม กลับยิ่งมีมากขึ้นทบเท่าทวีคูณ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่ออยู่ในมือของคนที่ “เล่นเป็น”
ปฎิเสธไม่ได้เลยว่า ภาพการร้องห่มร้องไห้ปานทำนบแตกกลางจอในช่วง 48 ชั่วโมงทอง (ของคน iTV) นั้นได้สร้างความเห็นใจและสะเทือนใจต่อผู้ชมทั่วประเทศจำนวนมาก ซึ่งในจำนวนนี้ย่อมมีผู้มีอำนาจในรัฐบาลรวมอยู่ด้วย จึงไม่น่าแปลกใจเลยที่ผู้ (ยิ่ง) ใหญ่หลายๆคนจะพยายามหาทางช่วยเหลือเหล่าพนักงาน iTV กันเต็มที่ ชนิดที่อดีตพนักงานร.ส.พ.-องค์การอุตสาหกรรมฟอกหนัง-แบงก์บีบีซี-56 ไฟแนนซ์-โรงงานไทยเกรียง และอื่นๆอีกมากมาย (อาทิ ข้าราชการและประชาชนใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ เด็กนักเรียนที่โรงเรียนถูกเผา ชาวบ้านที่ถูกน้ำท่วมครั้งใหญ่เมื่อปีที่แล้ว ฯลฯ) จะได้แต่มองตาปริบๆ
เพราะฉะนั้น ขอแนะนำต่อประชาชนชาวไทยผู้ที่เดือดร้อนทั้งหลายว่า การจะเรียกร้องความช่วยเหลือจากภาครัฐให้ได้ผลนั้นควรอย่างยิ่งที่จะมีสื่อเป็นของตัวเอง และสื่อนั้นควรจะเป็นสื่อทีวี ถ้าจะให้ดีควรจะรวบรวมเงินทองที่มีเอามาเช่าเวลารายการทีวีสัก 48 ชั่วโมง (เพราะพนักงาน iTV เขาใช้เวลาไปเท่านี้ก็เห็นผล) มานั่งพูดถึงคุณงามความดีของทุกท่านในอดีตที่ผ่านมา นั่งบีบน้ำตาร้องห่มร้องไห้ให้ท่วมจอ รับรองไม่มีพลาด
ข้อสอง ในฐานะที่ผมเป็นคนเชื่อเรื่องบุญเก่ากรรมเก่า เหตุการณ์ iTV ที่เกิดขึ้นทำให้ผมเชื่อโดยบริสุทธิ์ใจว่า ชาติที่แล้วคนไทย 70 ล้านคนคงได้ร่วมกันกระทำบาปอย่างใดอย่างหนึ่งต่อพนักงาน iTV ทั้ง 1,010 คนพร้อมๆกัน จนทำให้ในชาตินี้เราทั้ง 70 ล้านคนจึงต้องมาชดใช้ในผลกรรมที่ทำเอาไว้ในชาติที่แล้วด้วยกัน (แต่จนแล้วจนรอดผมก็ยังนึกไม่ออกว่าจะมีกรรมไหนหนอที่คน 70 ล้านคนสามารถกระทำร่วมกันได้)
ข้อสาม ผมเพิ่งรู้คราวนี้เองว่า อาการ “หน้าด้าน” นั้นเป็นโรคติดต่อ โดยที่เริ่มจากไอ้หน้าเหลี่ยมและพลพรรคใกล้ชิด จากนั้นจึงลามมาสู่เหล่าพนักงาน iTV ที่อาศัยอยู่ในตึกเดียวกัน มีไอ้หน้าเหลี่ยมเป็นผู้ถือหุ้น มีพรรคพวกไอ้หน้าเหลี่ยมเป็นผู้บริหาร อาการ “หน้าด้าน” ก็เลยลามมาติดและระบาดไปถ้วนทั่วทุกตัวคนเช่นนี้
เพราะฉะนั้น หากคนใกล้ชิดคุณเริ่มแสดงอาการ “หน้าด้าน” โปรดระวังระวังตัว อย่าอยู่ใกล้ชิด มิเช่นนั้นคุณอาจติดอาการ “หน้าด้าน” ไปอีกคน
เราเตือนคุณแล้ว…


